Parafia pw. NMP Królowej Korony Polskiej w Sichowie została powołana (erygowana) w roku 1927 roku, ale od roku 1913 istniała jako ekspozytura parafialna („oddział”) parafii w Zubrzy.

Księża parafii Sichów:

  1. Adrian Biliński [ur. 1875] od 1913-1923
  2. Dionizy Lubowiecki [1866-1929.09.06] od 1923-1931
  3. Telesfor Gabryl [ur. 1884] od 1931-1939
  4. Justyn Kostek [ur. 1904] od 1939-1946

O księdzu Adrianie Bilińskim zachowało się niezwykle mało informacji. Urodzony w 1875 roku, święcenia kapłańskie przyjmuje w 1902 roku. Był franciszkaninem z Zakonu Braci Mniejszych (Bernardyni). Duszpasterzował we lwowskim konwencie pw. św. Andrzeja Apostoła, a potem przez dekadę był duszpasterzem w Sichowie [1913-1923]. W czasie choroby księdza Mikołaja Kochańskiego i po jego śmierci (10.07.1919 r.) pełnił obowiązki duszpasterskie w Zubrzy i Sichowie.

Jego następcą byt ksiądz Stanisław Dyonizy Lubowiecki. Urodził się w 1866 roku w Czechowej koło Gwoźdźca, miał pochodzenie szlacheckie. Po święceniach, które przyjął w roku 1893,  był wikariuszem w Sieniawie (konwent zbarażski) (1910),  w Maksymówce (od 1912), w Zbarażu (od 1916) i w Sieniawie  w dekanacie tarnopolskim (od 1918). W czasie walki o Lwów był kapelanem w szeregach obrońców Lwowa. Został z rąk gen. Rozwadowskiego odznaczony orderem ,,Orląt“.

Po przybyciu na probostwo do Sichowa w roku 1923 organizuje ochotniczą straż pożarną i zostaje jej prezesem. Będąc wielkim miłośnikiem muzyki zakłada w roku 1925 orkiestrę dętą, którą do chwili prowadził i kierował.

Umiera 15. listopada 1930 roku w Sichowie. Zachował się dość obszerny opis pogrzebu księdza Lubowieckiego:

Dnia 16. h. m. wieczorem nastąpiło przeniesienie zwłok śp. Zmarłego prezesa z plebanji do kościoła parafialnego i tu pierwsze ceremonje żałobne się odbyły. Tu też po przemowieniu jednego z księży – zebrany tłumnie lud uderzył wielkim płaczem serdecznego, a szczerego żalu za umiłowanym Ojcem duchownym. 

Pogrzeb śp. Zmarłego odbył się dnia 18. listopada 1930 przed południem, z kościoła na cmentarz w Sichowie do specjalnego grobowca, a był on wielką żałobną manifestacją, w której zebrana bardzo licznie ludność wyznania tak rzymsko- jak i grecko-kat. dała wyraz wielkiego przywiązania i miłości synowskiej do swego pasterza duchownego.

Na miejscu wiecznego spoczynku po ukończeniu żałobnych modlitw i egzekwij przemawiał naczelnik miejscowej ochotniczej straży pożarnej druh Jan Pasławski oraz wiceprezes O. S. P. Żubrzy, druh Jan Mościcki, poczem złożyli wieńce: ochot, straż pożarna w Sichowie swemu prezesowi, orkiestra — założycielowi, Kółko rolnicze oryginalny wieniec ze zbóż swemu przewodniczącemu, nauczycielstwo z dziećmi, żeńska drużyna strzelecka, mieszkańcy wioski Sichowa, dwa koła panien żywego Rożańca i inne.

W oddaniu ostatniej usługi śp. Zmarłemu wzięli udział: kustorz klasztoru O. O. Bernardynow we Lwowie O. Bronisław Szepelak, kustorz ks. Nowak, proboszcz ze Żubrzy ks. Mieczysław Bryczkowski, ze Starego Sioła ks. Blicharski, ks. Gaściak z Kałusza, prob. grec.-kat. w Sichowie ks. Teofil Hornykiewicz, oraz wielu innych. Dalej O.S.P. ze Żubrzy z wiceprezsem druhem Mościckim, z Pasiek Zubrzyckich z zast. naczelnika Mięsowiczem, z Krotoszyna z nacz. Ciepłym i Kozielnik z naczelnikiem Biernacikiem na czele.

Śmierć ks. Dionizego to była wielka strata gorliwego kierownika pracy społecznej i duszpasterskiej, dobrodzieja i wielkiego społecznika.

Jego miejsce zajął ks. Telesfor Gabryl [ur. 1884]. Święcenia kapłańskie przyjmuje w 1911 r. Zanim objął probostwo w Sichowie, pracował jako wikariusz w parafii Gwoździec, a potem proboszcz (od 1920 roku). Potem pracował we Fradze (dekanat Swirz), a od 1928 roku w Zbarażu, w tym czasie jest także wiceprzewodniczącym konwentu w Zbarażu ojców Bernardynów. W roku 1931 obejmuje probostwo w Sichowie i posługę tę pełni do wybuchu wojny. Nie znamy powodów opuszczenia przez niego funkcji głowy parafii, ale w opinii wiernych był to znakomity duszpasterz i animator życia religijnego zwłaszcza wśród młodzieży.

Stowarzyszenie Młodzieży Katolickiej w Sichowie/Pasiekach [rok 1938].

Przed szkołą w Sichowie [lata 30-te].

Ksiądz Telesfor Gabryl i mały Ludwik Ferenz [rocznik 1930] [Sichów, maj 1939].

Zachowało się kilkanaście zdjęć księdza Telesfora. W opiniach wiernych to był bardzo poczciwy ksiądz.

W roku 1939 jego miejsce zajmuje ksiądz Justyn Kostek [ur. 1904]. Święcenia kapłańskie przyjmuje w 1929 roku i rozpoczyna pracę w kościele św. Andrzeja Apostoła we Lwowie (od 1937 roku). Duszpasterzuje parafii w najtrudniejszym czasie, czasie wojny. Ksiądz Kostek wiosną 1946 roku, wraz z parafianami jedzie w transporcie na tzw. Ziemie Odzyskane, na Dolny Śląsk. Do Wrocławia-Jerzmanowa przewozi sprzęty i akcesoria kościelne z kościoła w  Sichowie i Pasiekach Zubrzyckich. Obejmuje parafię we Wrocławiu-Żernikach.

Ksiądz Justyn Kostek ze swoim bratankiem [Sichów, lata wojny].

We wspomnieniach Stanisława Hreczucha zachowuje się ciepły i pełen szacunku opis tej postaci przekazany przez jego rodziców:

„Pamiętam ks. Kostka. Byłem ministrantem w kościele św. Wawrzyńca we Wrocławiu-Żernikach a do tego kościoła na nabożeństwa ks. Kostek dojeżdżał konną bryczką z pobliskiego Jerzmanowa gdzie przy tamtejszym kościele miał plebanię. Wtedy Jerzmanów i Żerniki tworzyły jedną parafię. Opowiadali nam rodzice jak ks. Kostek przyjechał razem z nimi z Sichowa jednym dużym transportem w kwietniu 1946 r. i osiedlili się właśnie w tych okolicach. A ja w czerwcu 1946 r. zostałem przez ks. Kostka ochrzczony w żernickim kościele. Jak pamiętam, ks. Kostek był bardzo szanowany i lubiany przez swoich krajan. Był zapraszany na chrzciny, wesela (lubił tańczyć, sam to widziałem) i na inne rodzinne uroczystości”. 

Kościół w Sichowie został zamknięty w 1946 roku po wyjeździe parafian na Dolny Śląsk. Ksiądz Kostek przekazuje klucze do świątyni grekokatolikom. Pierwszą mszę w obrządku grekokatolickim odprawiona została przez ks. Levytskogo-Rogalya. Natomiast pod koniec roku 1946 sowieci przysłali tam z Wołynia prawosławnego księdza Tarnowskiego z Patriarchatu Moskiewskiego i kościół stał się świątynią prawosławną, a od 1990 roku cerkiew grekokatolicka pw. Św. Michała Archanioła.

 

1 KOMENTARZ

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here